ﻫﺮ ﺷﺎو ﺳﮓ ﻣﺴﺘﻰ و داخ ﺑﻰ ﻛﺴﻰ، ﻓﻘﻄ ای اﻟﻜﻠﻪ و داد ﻣﻪ رﺳﻰ. و ﻏﻤﻴﻞ ﻓﺮاری ﺧﻨﻴﻞ اﺟﺒﺎری؛ آﮔﺮ و آﮔﺮ ﺳﻴﮕﺎر ﺑﻴﺲ ﭼﻮاری.
ﺑﻰ ﻧﻔﺲ ﻛﻔﺘﻤﺴﻪ ﻛﻨﺞ اﺗﺎﻗﻢ، ﺑﻰ اﻋﺼﺎﺑﻢ ﺧﻮدزﻧﻰ ﻛﻢ ﺧﺮاﺑﺎﺗﻢ. ﺧﻴﺮه و ﻋﻜﺲ ﺗﻮﻧﻢ؛ ﺑﻰ وﻓﺎ ارا ﻧﺘﻴﺪه ﻣﻠﺎﻗﺎﺗﻢ.
دواره رو وﻳﺴﺎی ﺗﻮ ﻗﻔﻠﻰ زدم، ﻛﻢ ﻧﺸﺪ ﺣﺴﻢ ﺑﻬﺖ ﻳﻪ ی درﺻﺪم. ﺗﻮ ﺑﻬﻢ ﺑﺪ ﻛﺮدی ﻣﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺪم؛ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﺮ ﺧﻮدم.
ﻫﺎﻟﻪ ژﻳﺮ ﭘﻨﺞ 5 ﺳﻄﺢ ﻫﻮﺷﻴﺎرﻳﻢ، اﻟﺎن ﻋﺰراﺋﻴﻞ دﻳﺪن دﻟﺪارﻳﻢ. ﭘﺮ ﻛﻴﺸﺎ روﺣﻢ و ﮔﻴﺎﻧﻢ ﺟﻴﺎ ﺑﻰ؛ دوﻳﺮاو ﺑﻰ وﻟﻴﻢ ﻃﺎﻟﻌﻰ ﺧﺪا ﭼﻰ.
ﻛﻴﺸﺎدﻣﻪ ﺟﺎﻳﻰ ﻛﻪ دس و ﻫﺮﻛﺎری دام، و ﻫﺮﭼﻰ ﻛﻪ داﻧﻪ ﭘﻴﻢ دﺳﺖ رد ﻧﻴﺎم. ﺗﺎ ﺧﺮﺧﺮه ﻏﺮق ﺑﻴﻤﻪ ﻧﺎم ﻟﺠﻦ؛ ﻳﻪ رواﻧﻴﻢ ﺗﺨﺺ و ﺑﺪ دﻫﻦ.
دور ﺗﺎ دور اﺗﺎﻗﻢ ﻣﻪ ﻋﻜﺲ ﺗﻮﻧﻪ، و دوﻳﺮت ﺳﺮﻃﺎن ﻋﺸﻖ ﮔﺮﺗﻤﻪ. ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻢ ﺳﺎﻟﻢ در ﺑﺎم وی اﺗﺎﻗﻤﻪ؛ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺳﻘﻮط ﻛﺮدم ﺗﻮ دره ی ﻏﻢ.
دﻟﺘﻨﮕﻰ ﻧﻔﺲ ﺗﻨﮕﻰ ﺷﺪه رﻓﻴﻘﻢ، ﻋﺸﻘﺖ رﻳﺸﻪ زد ﺟﺎﻧﻢ ﻋﻴﻦ ﺳﺮﻃﺎن. ﺧﻮدﻣﻪ دار ﻣﻴﺰﻧﻢ ﺑﺎ ﺻﺪای اذان.