یه سالیه که از پیشم رفتی با اینکه میگفتی دوریم سخته یه ثانیه، و حالا از همدیگه ما چه دوریم بدون تو بهم ریخته حال روحیم؛ چیه نگا میکنی زیر چشمی فکر اینی که این دفعه میدم گیر به چی، من که رفتم فقط امیدوارم یه روز توام از این کارات سیر بشی.
نه دیگه به دستت آتو میدم نه دیگه به هیچکسی جاتو میدم، من بدترین روزامو با تو دیدم دیگه ازت نا امیدم؛ جداییمون تنها داشت دو حالت واسه من سخت بود ولی واسه تو راحت، بذار برو چون اگه راستشو بخوای دیگه بیزارم از دیدن دوبارت.
من هنوزم تو فکرتم یه سره فقط امیدوارم این روزا بگذره، میدونم حال تو بدون من بهتره چی میشد معرفت داشتی تو یه ذره؛ چه کارایی واست میکردم نمیدیدی، ببین من پره دردم نمیبینی رفتارامم با تو سردن نمیبینی.
چرا جایی تو منو گردن نمیگیری، نه ازت میخوام بیای پیشم نه دیگه با دروغات سیاه میشم؛ من دیگه واسم مهم نیست اصلا بعد من رفیق صمیمیات کیا میشن، شاید نمیتونستی با یکی باشی شاید دوست داشتی قاطی اکیپا شی.
شاید تو هم زیاده درد و دلات شاید بود تقصیر هردوی ما، واسه موندنت نمیکنم تلاشی خوش به حال اون که الان براشی؛ منم که دیگه خب به این عادت کردم که تو شرایط سخت کنارم نباشی، نگو که حالا حال جفتمون یکیه تو الان کردی به کس دیگه تکیه.
تو سرم پر از مشغله فکریه که چرا اصلا دوست داشتن این شکلیه، چرا اصلا هیشکی باهات رو راست نیست اون همه صداقتت با من کو راستی؛ چرا هرکس که بازم دم از عشق میزنه تو نمیتونه تا تهش پای اون وایسی، منو گذاشتی و رفتی بگو چرا واسه اینکه عشق و حالت بیشتر باشه به راه.
حال و روز من ساده رو نگاه موندم تنها با یه عالمه چرا، ببین یه چیزیو حالا دارم بهت میگم من سیاهی رو توی دلت دیدم؛ اونم یه روزی میکنه تو رو ولت بی رحم میگی دوستم داری باشه بهش میگم.
